Łuk Czarenca, rezerwuar Azat, klasztor Geghard, świątynia Garni

• Łuk Czarenca
• Rezerwuar Azat
• Klasztor Geghard
• Symfonia kamieni
• Świątynia Garni

Naszą dzisiejszą wycieczkę rozpoczniemy od łuku Czarenca, który znajduje się na drodze do Garni i Geghardu. Łuk Czarenca – to jeden z najbardziej ulubionych przystanków turystycznych, ponieważ stamtąd otwiera się przepiękny widok na biblijną górę Ararat. Łuk Czarenca został zbudowany w 1957 roku (zaprojektowany przez architekta Rafaela Israelyana) i zadedykowany znanemu ormiańskiemu poecie Jeghisze Czarencowi, który prawdopodobnie lubił tu spacerować. Na łuku są wygrawerowane słowa z jednego z wierszy Czarenca.

Kolejnym naszym przystankiem będzie rezerwuar Azat. Malownicze pejzaże tego miejsca przyciągają turystów w każdą porę roku. Rezerwuar otaczają góry Yeranos. To miejsce spodoba się najbardziej tym, którzy lubią robić piękne zdjęcia.

Następnie, ruszymy do słynnego średniowiecznego kompleksu klasztornego Geghard. Przez wieki przechowywano tu Włócznię Przeznaczenia, którą rzymski legionista przebił ciało Jezusa Chrystusa przed Jego zdjęciem z krzyża. Relikwię przyniósł do Armenii apostoł Tadeusz. Teraz relikwia ta znajduje się w muzeum historii miasta Wagharszapat. Zespół klasztorny obejmuje główną cerkiew Kathoghike, gawit (rozległa sień, jest zbudowany z czterech kolumn podpierających kopułę z okulusem w najwyższej części sklepienia), dwie cerkwie wykute w skale oraz kaplica grobowa.

Na drodze powrotnej zwiedzimy również znany pomnik przyrody, który znajduje się niedaleko świątyni Garni w dolinie rzeki Azat o nazwie “Symfonia kamieni”. Jest on na liście pomników przyrody Armenii. “Symfonia kamieni” – to skały bazaltowe w kształcie prostych rur o wysokości 50 metrów.  Są one zadziwiająco symetryczne, jakby zostały wykonane ręcznie, i z daleka przypominają organ. Z tego powodu, na “Symfonię kamieni” często mówią “Bazaltowy organ”.

Naszym ostatnim przystankiem będzie świątynia w Garni, do której udamy się o porze wieczorowej. W wieczornym świetle świątynia wygląda magicznie. Świątynia w Garni została zbudowana w drugiej połowie I wieku naszej ery (77r. n.e.). Zbudowano go ku czci boga słońca Mitry. 24 kolumny wspierające budynek symbolizują 24 godziny doby. Po tym, jak chrześcijaństwo zostało religią państwową, świątynia stała się letnią rezydencją siostry cara Tiridatesa III, o imieniu Chosrowiducht. W roku 1679, na skutek silnego trzęsienia ziemi, świątynia została zniszczona. Odbudowano ją z ruin dopiero w czasach sowieckich. Prace konserwatorskie rozpoczęły się w 1969 r. i skończyły się w 1975 r. – dokładnie dziewiętnaście stuleci od jej zbudowania i trzy stulecia od jej zniszczenia.

Wyjazd:  10:00
Przybycie:  19:30

Miejsce odjazdu/wyjazdu: ul. Akopa Akopiana 1/przy instytucie Mergelyana